Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

kleine episode van nauwelijks 20 maten de schepper te zijn, en door het volkomen evenwicht van melodie en gedachte, dat dit wonderbare gedeelte eigen is, de door Wagner ontkende mogelijkheid') eener zoodanige vereeniging van woordbegrip en toongehalte even zegevierend te hebben bewezen, als dit voor 3 eeuwen door den Palestrijnschen meester in zijne Missa Papae Marcelli is geschied,

*) „Durch die Erfahrung, dass eine Musik nichts von ihrem Charakter verliert, wenn ihr auch sehr ververschiedenartige Texte untergelegt werden, erhellt sich andererseits nun das Verhaltniss der Musik zur Dichtkunst als ein durchaus illusorisches, denn es bestatigt sich, dass, wenn zu einer Musik gesungen wird, nicht der poëtische Gedanke, den man namentlich bei Chorges angen nicht ein mal verst andlich artikulirt vernimmt, sondern höchstens, dass von ihm aufgefasst wird, was er im Musiker als Musik und zu Musik anregte", Wagner IX. 125.

Met deze woorden is het koorgezang als element van het drama zoo goed als veroordeeld; in de 7e scène, 2e Acte van die Meistersinger althands bevat de tekst geen „welbekende geloofsformulieren."

Maar het feit, dat de meester het koor in het door hem geschapen nieuwe drama geene plaats meent te moeten toekennen, behoeft nog niet tot een algemeen aesthetisch principe te worden uitgebreid. En toch zouden wij deze onrechtvaardigheid der hartstocht niet voor een meerdere logica willen missen.

28 Nov. '95.

151

Sluiten