Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

beginselen eener aesthetisch- moreel-wijsgeerige beschaving hebben prijsgegeven voor rijkdom en geleerdheid en, om een Wagneriaansch symbool te gebruiken, de Liefde verzaakt voor het Goud, en zoo zouden vrij nu, naar het geestelijke gerekend, armelijke en zelfs hulpelooze vagebonden zijn, zoo ons niet teekenen eener mogelijke wedergeboorte van het monumentale leven konden verblijden, zoo niet juist der Kinderens werk het ook van elders vernomen verlangen naar levenseenheid en daaruit voortkomende „veredeling der ambachten", als van zelf in zich sloot en reeds daardoor zich manifesteerde als niet slechts voor maar ook door de gemeenschap.

De onjuiste, door sommigen gemaakte vergelijking tusschen de kunst van der Kinderen en die van de tegenwoordige Hollandsche individualisten, ten opzichte hunner adaequatie met den tijd, leidt van zelf tot een andere misvatting, waaraan dit werk van der Kinderen, naar het schijnt, is blootgesteld. Deze dwaling besprekende hebben wij nogmaals gelegenheid, het nieuwe werk van der Kinderen uit het gezichtspunt der Hollandsche kunst te beschouwen, om daarna nog kortelijks op zijn verband met de groote Europeesche cultuurbeweging te wijzen.

Er werd hierboven reeds gesproken van een overgang uit het lyrische naar het liturgische bij der Kinderen. Reeds vroeger werd er aan herinnerd, hoe het beste der moderne schilderkunst van lyrischen aard is. De Hollandsche landschapschilderkunst stamt, zooals bekend is, van de oude Hollandsche XVIIde eeuwsche en van de

155

Sluiten