Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

der jeugd. Want het is toch voldoende bekend, dat bij de stoffelijke en geestelijke versplintering der hedendaagsche samenleving in vele dingen het begrip der verhoudingen te loor is gegaan, zoodat doel is geworden wat middel moest zijn* Ook de geschiedenis der philologen in deze eeuw levert hiervan de bewijzen. Is de dwaling van den rhetor Dionysius van Halicarnasse, die Lysias boven Plat© en Thucydides stelde, en zooals Dr. Kuiper het uitdrukt „het schoone synoniem met het attisch maakte", in onzen tijd niet weder herhaald?

Het geldt hier immers niet „het ijdele spel eener moraüseerende aesthetiek, die niet is opgevoed onder de ijzeren tucht van grammatische en kritische studie", ten nadeele van die studie te verheffen. Want vooreerst zal men moeten beginnen, zich van alle, dezen tijd eigene, moreele en aesthetische begrippen te ontdoen, om de antieke wereld ook maar eenigszins te kunnen naderen, vervolgens moet het slechts de vraag zijn, wat doel, wat middel behoort te wezen. En er is alle reden te gelooven, dat de tekstkritiek om haarzelfs wil beoefend, niet als doel kan worden beschouwd door een man als den Heer Kuiper, die met Wolff en Boeck der philologie een wijsgeerig einddoel wil toewijzen, van haar eischende dat „zij vertrouwt, dat geduldig luisteren naar de woorden, waarin de bevoorrechten der geslachten, die zijn heengegaan, hebben gesproken van hetgeen zij hebben erkend, ons oor ontvankelijker voor de stem der waarheid, ons oog helderder en ons hart ruimer kan maken."

164

Sluiten