Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

karakter van vreugdevolle vervoering aan het geheele werk geeft, alle deugden van den Palestrinastijl in de hoogste mate, in hoogere mate dan de ten vorigen jare uitgevoerde „Tu es Petrus", en is het begrijpelijk, dat Haberl, de bekende uitgever der werken van Palestrina, deze Mis in techniek en effect boven de beroemdere Missa Papae Marcelli stelt. In de laatste toch treedt het rationeele dement, zich uitend in de vele homophone gedeelten, (waardoor het lyrische wijkt voor het betoogende), meer op den voorgrond, en wellicht is in de Mis „Ecce ego Joannes" de harmonie tusschen het lyrische en het didactische nog volkomener dan in de andere, ofschoon men beide werken ontelbare malen zou moeten gehoord hebben om, zooals Haberl, daarover een positief oordeel te mogen uitspreken.

Zal de toonkunst onder de leus „ritorniamo al antico" ooit weder iets terugvinden van de reinheid van stijl en gevoel, die zoozeer het kenmerk is dezer hooge kunst ? Aan de nieuwste kerkcomposities van Verdi, het „Te Deum laudamus" en het „Stabat Mater dolorosa", die deze week op het concert van „Toonkunst" onder de leiding van den Heer Mengelberg zullen uitgevoerd worden, zou men zeggen, dat ook hier de theorie gemakkelijker is dan de praktijk. Het is zeer goed mogelijk, dat deze werken bij een verzorgde en intelligente uitvoering, zooals men thans van die vereeniging verwachten kan, vele bekoorlijkheden van vocalen en orchestralen klank zullen blijken te bezitten. Toch leert een enkel doorlezen van het klavieruittreksel, dat Verdi ook hier nog de ietwat

170

Sluiten