Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Wat het 3e punt aangaat, heeft men begrepen dat de componist rekening heeft te houden met de traditie der gregoriaansche gezangen. Deze melodieën toch leven het leven dier oude texten, zij ademen niet slechts hun geest (vele zijn té gelijk met de woorden ontstaan, zooals de beroemde Sequenzvan Notker ..Media vita in morte sumus", maar zij interpreteeren op wonderbare wijze de woorden en vervullen in een woord het ideaal van vocale muziek.

Hiermede is niet gezegd, dat men, zooals de Ouden, de gregoriaansche melodieën authentiek Zou moeten overnemen, om ze tot leiddraad voor contrapuntische weefsels te maken (zooals ook nog Bach deed met de melodieën der protestantsche koralen), maar dat men zooveel mogelijk het principe en den geest dier melodieën in zich moet opnemen, om daardoor de middelen der moderne toonkunst te verrijken, opdat het oude en het nieuwe elkander wederkeerig doordringen. In de vorige eeuw, die geheel vreemd was aan de middeleeuwsche mystiek, was dit principe, dat men het ritueele zou kunnen noemen, en aan welks hooge aesthetische beteekenis thands niet meer getwijfeld mag worden, verdwenen, en het waren niet Haydn en Mozart,die den tijdgeest beheerschten, noch Durante Jomelli, Pergolese of Rossini, maar het was de tijdgeest, die deze mannen beheerschte. Eerst het zoo hoog boven zijn rijd verheven genie van Beethoven was ook hierin de voorspeller van een beter inzicht, toen hij in zijne Missa in Re het Et Incarnatus est in dorischen toonaard op een wijze componeerde,

173

Sluiten