Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

van Schopenhauer over de muziek (die op Wagners aesthetiek — natuurlijk niet op zijne kunstwerken maar op zijne kunstleer — van zoo grooten invloed geweest is) eene hoogst geniale vinding, maar zonder eenige wetenschappelijke waarde. Wij kunnen ons liever het wezen der muziek op zijne wijze verklaard denken, dan op die der Herbartianer (welke de muziek uitsluitend als een soort sonore geometrie beschouwden), Schopenhauers verklaring der muziek is diepzinnig en aantrekkelijk, maar puur abstract en absoluut onbewijsbaar, bovendien in strijd met de historie, die leert, dat onze occidentale muziek uit het Woord is ontstaan, als primitieve vocale psalmodie en niet omgekeerd. Het is dus, als wij niets van het wezen der muziek weten of begrijpen, altijd beter Schopenhauer, dan een ander te gelooven, maar het zou een waan zijn te denken, dat zijne leer omtrent de muziek iets bewees of verklaarde. Het is dus geen wonder, dat door de eeuwen heen telkens weder dezelfde vragen verrijzen omtrent eene kunst, wier wezen in zoo diep duister gehuld is. „Musica est arithmetica nescientis se numerare animi" — „De muziek is de telkunst der ziel die niet weet dat zij telt", is eene definitie van een anderen philosoof (Leibniz), die in haar soort minstens evenveel zegt, als dat zij volgens Schopenhauer het onmiddellijk orgaan van den Wil zou zijn en niet slechts beeld of gelijkenis daarvan. Dat de vormen der toonkunst,van het eenvoudige strophische lied tot de symphonie, op arithmetische verhoudingen berusten, lijdt geen twijfel. Wie echter kent

178

Sluiten