Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

VOORTZETTERS DER KLASSIEKE LEER.

109

men met hun ongelijke maten; bij den hexameter wijst het rythme zich vanzelf.

Latere Belgische schrijvers.

Zoo verbonden aan het oudste geslacht der Vlaamsche beweging, is het metrisch-klassieke vers in het Zuiden een min of meer gebruikelijke dichtvorm gebleven en heeft het daar, evenals in Duitschland en in tegenstehing met Noord-Nederland1), een zekere letterkundige traditie gevormd. In de theoretische en historische werken van Belgische schrijvers doet zich dit steeds gelden, J. F. J. Heremans' Beknopte Nederlandsche metriek (Gent 1862, 2e druk 1874) 2) volgt in de regels der prosodie Van Duyse, geeft voorbeelden van Oudgermaansche, Oostersche en klassieke versvormen en sluit met het veelzeggend zinnetje: „Evenals de voorgaande kunnen al de bij de Ouden voorkomende verssoorten in de Nederlandsche tale worden gebruikt."

Van Droogenbroeck-Asselberghs. — In 1886 verscheen de, door de Koninklijke Academie van België bekroonde, Verhandeling over de toepassing van het Grieksch en Latijnsch Metrum op de Nederlandsche Poëzij door M. J. A. van Droogenbroeck-Asselberghs 8). Deze schrijver ziet het verschil tusschen klemtoon en wat wij physiek-noodzakehjke of verplichte quantiteit zouden willen noemen althans onder het oog en schakeert daarmee de verdeeling der lettergrepen iets fijner dan zijn voorgangers. „De Noordsche talen onderscheiden zich van de antieke door den overvloed der medeklinkers en door de groote kracht van het accent .... Het accent is in deze talen zóó sterk dat aan vele syllaben, al zijn zij in de uitspraak [d.w.z. in Kinker's zin physiologisch-„maatkundig"] kort, te veel waarde gegeven wordt opdat zij als kort zouden gelden; ja eene uit haren vorm korte lettergreep klinkt soms door het accent zóó zwaar, dat zij eene uit haren

*) De proeven van Philemon de Kanter en enkele anderen van snel verbleekten roem niet te na gesproken.

*) Heremans gaf reeds vroeger een Beknopte nederduitsche versificatie uit (Antwerpen 1846, 2e uitg. 1853), die ik niet in handen heb gekregen.

a) Bekroonde Memoriën en andere Gedenkschriften, uitgeg. door de K. Acad. v. België, deel 38 (1886); ook afzonderlijk verschenen.

Sluiten