Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

216

NEDERLANDSCH VERSRYTHME.

gevallen ontstaat verwarring en misverstand. Door een schrijfwijze, die verschillende graden van klem doet zien, zooals Dr. Buitenrust Hettema die toepast (zie b.v. zijn Inleiding tot den Reinaert in de Zwolsche Herdrukken), wordt het tweede bezwaar niet verholpen. Het overeenkomende schema der verzen komt ook dan niet tot uiting, tenzij men de evenmatigheid van den tijdsduur tusschen de verschillende accenten mede in rekening brengt.

De derde lettergreep van het woord hemelsche is zeker niet „lang" en bezit ook geen klemtoon. Toch is zij in staat een plaats van eenig belang te vervullen in de vershelft: Het hemelsche gerecht. Zij doet dit niet eigenlijk door eigen kracht, doch het is genoeg dat zij het isochrone rythme niet verstoort.

De onderscheiding die de taalkunde maakt, en noodig heeft, tusschen lettergrepen van meerder en minder kracht of vatbaarheid, is op haar gebied van waarde. Of zij dit verschil door de termen lang en kort of op andere wijze aanduidt kan men ondergeschikt achten; over de juistheid dier termen zal ook bij verschillende talen noodzakelij k anders geoordeeld moeten worden. De beteekenis dezer onderscheiding voor het versrythme is echter in het algemeen niet overwegend. Spraak- en vers-accenten moeten elkaar tot op zekere hoogte te gemoet komen, maar het vers-schema ontleent zijn regelmaat aan iets geheel anders: de behoefte tot rythmische overeenkomst, die zich als een aesthetische eisch bij de waardeering doet gelden.

Sluiten