Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

226

NEDERLANDSCH VERSRYTHME.

sieke voeten-theorie in een om-en-om beklemd „iambisch" schema werd vastgelegd.

Als een sprekend voorbeeld van de weifelingen van dezen tijd volgen hier de eerste verzen van Der Schilderkonsten Grondt. Van Mander was zeker geen pruldichter, ook niet in dit didacti^ sdie dichtstuk; volgens zijn eigen verklaring echter waren deze verzen geschreven voordat hij de theorie geheel meester was. Zijn leerdicht bestaat uit 8-regelige strophen naar Italiaanschen trant; alle verzen hebben 11 syllaben en slepend rijm. Wie nu echter meent hier op de Romaansche wijze isochrone „vers communs" met meer of minder duidelijke caesuur na de 4e of 6e lettergreep aan te treffen, komt bedrogen uit. Van vijf iambische voeten is a fortiori nog minder sprake. Het eerste vers schijnt goed te gaan, al deugt de caesuur niet,

Hiermee zijn wij in het oude vier-maten-rythme met vrije vulling terug, om daarin ook verder te bhjven:

Sluiten