Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

6

zijn zakdoek uit den zak en veegde zijn gezicht ai. Daarna liet hij den arm weer zinken, alsof hij den zakdoek weer in zijn zak wilde steken. Op dat oogenblik vuurde hij een revolver, die hij onder zijn zakdoek verborgen had gehouden, links tegen zijn borst af. Hij viel dadelijk achterover neer, waarbij hij een wond kreeg aan het achterhoofd. De kogel drong onder de zesde rib in het hart. Bewusteloos werd hij naar het Kriegsspital tusschen Lichtenwörth en Wiener Neustadt gebracht, waar hij weldra den laatsten adem uitblies. Zijn Ujk werd gefotografeerd en van daar naar Savanyküt getransporteerd, en vervolgens daar op het kerkhof begraven. De inwoners der dorpen in de nabijheid protesteerden zoo heftig tegen Szamuelly's begrafenis op hun kerkhof tusschen de graven van hun familieleden, dat de grenspolitie genoodzaakt was den volgenden nacht in alle stilte het lijk weer op te graven en van het kerkhof te verwijderen. Het werd dicht bij het station, tusschen Savanyküt en Rétfalu, in een kuil gestopt. De juiste plek is door de politie geheim gehouden, daar geen enkele boer het lichaam op zijn land wilde hebben en het stoffelijk overschot van Hongarije's diktator toch niet op den openbaren weg kon blijven liggen.

Opvallend is in Szamuelly's karakter in de eerste plaats de matelooze haat tegen de bourgeoisie, dan zijn verfijnde wreedheid en tenslotte het onbeperkte diktatorschap, dat deze jonge, niet buitengewoon begaafde man kon uitoefenen. Het laatste wijst er op, dat hij niet door de massa werd meegesleurd, integendeel, hij gaf leiding en richting aan de daden der massa. Men heeft zich slechts zijn gedrag in den oorlog, en later in den raad der volkscommissarissen in gedachten te brengen, om in te zien, hoe hij steeds zijn eigen weg ging, haast altijd recht tegen de heerschende meening in. De psychologie der massa kan noch zijn gedrag verklaren, noch verontschuldigen. De persoonlijkheid van Szamuelly moet de verklaring geven van zijn optreden.

Vergelijkt men hem met zijn broers, dan wordt duidelijk, wat aan den invloed van het milieu en wat aan het eigen karakter moet worden toegeschreven. Zijn drie broers hebben allen aan het terrorisme meegedaan; geen enkele is Hijzonder op den voorgrond getreden. Dat zij hun zaak met minstens evenveel overtuiging aanhingen, als Tibor dat deed, bewijst wel de hopelooze daad, die den langst overlevenden der broeders het leven kostte. Na de restauratie werd hij aangehouden in den gang van het Gellért-hotel, Horthy's hoofdkwartier, met een handgranaat onder zijn kleeren verborgen, en onmiddellijk overhoop geschoten. Het volkomen hopelooze van deze daad, die

Sluiten