Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

145

IN HBT BUITENLAND

Uit het slot van het rapport blijkt, dat door het verzet van de plaatselijke leiding de voorgenomen aanslag op het koöperati**. gebouw aèBtlérwege bleef. Bij de uitvoerMg van den aanslag bij dag — zooals een latere lastgeving luidde — „zouden, zegt Bowitzky, ongeveer twintig van onze beste kameraden het slachtoffer zijn geworden: een bedenking, die door «■«tijgenoot Eberlein in den nacht tevoren met een enkel handgebaar Was afgewezen".'

Dus: alleen om herrie te verwekken en het te doen voorkomen, dat de reactie de arbeiders vervolgde, werd besloten, een arbeiders-koöperatie in de lucht te doen vliegen met opoffering van 20 eigen kameraden. En dit was op BitJHlVan Meskou en het komm.-partijbestuur te Berlijn, die in elk geval een oproer wilden!

Zóó heeft men er ook een Max Hölz vereerd, die door bomaanslagen, brandstichtingen en plunderingen (een deel ^ van Duitschland in beweging bracht. De Berlijnsche „Freiheit", het orgaan der onafhankelijke socialisten, die zoo lang met de kommunisten hebben gekoketteerd, schreef in Juli 1921 over het proces-Hölz: „Het proces was doorspekt van uiteenzettingen over scheldwoorden, over het uitdeelen van oorvijgen, over mishandelingen en het toebrengen van lichamelijk letsel aan weerlooze menschen. Als men de bomaanslagen, brandstichtingen en plunderingen buiten beschouwing laat, dan blijft er een proces over, zooals we die voor den oorlog genoeg beleefd hebben. Een proces, waarin zich een onderofficier voor het mishandelen van gewone soldaten te verantwoorden heeft. Alles tezamen maakte hel den indruk van een proces tegen een niet•pohtieken, ernstigen misdadiger. Menschen als Hölz behooren thuis in een krankzinnigengesticht of een tuchtoord".

Toch hemelde de „Kommunisten Arbeiterzeitung" (no. 205) hem op: „Max Hölz is een onzer, Max Hölz is de moedigste van het revolutionaire proletariaat. Max Hölz is het revolutianarie proletariaat zelf Wij verklaren ons solidair met Max Hölz en

zijn daden. Zijn misdaden zijn onze misdaden. Zijn strijd is onzen strijd... Wij begroeten Max Hölz en zijn daden als waarachtig kommunistische handelwijze... Gij moet strijden zooals Max Hölz gestreden heeft: met alle middelen!" De „Freiheit" konkludeert uit een en ander: „In hun erkenning van Hölz hebben de „Rote Fahne'' en de „Kommunistische Arbetter Zeitung", het wezen van het bolsjewistiscSanarchistische kommunisme blootgelegd. Zij hebben ht*Veh»vtefelsM4Hijd onbewust op het groote gevaar gewezen, dat de Duitsche arbeidersklasse bedreigt, als zij efatet eindelijk toe komt, door de overwinning op de bolsjewistische ziekte, zich weer gezond en sterk te maken. De intfél*lijke gezondraakitó|;van het proletariaat is de eerste voorwaarde van zijn slagvaardigheid tegen het kapitalisme. Hoe noodzakelijk de geeste-

10

Sluiten