Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

473

VAKBEWEGING

noodzakelijk middel, dat bruikbaar en nuttig kan zijn, «la resultaat van haar eigen ontwikkeling en de maatschappelijke verhoudingen.,,,"

„De chaos en de zoogenaamde revolutionair* situatie, die de diktatuur van het proletariaat moet vestigen, worden door de moderne vakbeweging niet begeerenswaard geacht. Deze chaos zou allereerst de arbeiders treffen en de diktatuur van het proletariaat is niets dan een woord.

De praktijk is deze, dat het productieproces niet anders dan geleidelijk kan worden omgebouwd. De strijd der arbeiders, hun macht ken het tempo versnellen, maar toch wordt dat in sterke mate dóór objektieve faktoren beheerscht".

Verder wordt gezegd, dat de moderne vakbeweging „zal moeten pogen hare organisatie te gebruiken voor een politiek, die radikaal hervormend de gemeenschapsbelangen dient zonder respekt te hebben voor de heilige beginselen van den privaten eigendom der productiemiddelen. In de huidige krisisperiode, die de arbeiders in een positie van afweer plaatst tegenover de ondernemers, zal de vakbeweging haar uiterste kracht moeten inspannen om de regeering af te houden van een politiek die den loondruk bevordert, gelijk de huidige regeering voert".

De feiten, die het Vakverbond dreven naar het politieke terrein waren, volgens dit geschrift:

1. Dat het militarisme voortgaat schatten te verspillen.

2. Dat ten behoeve der kapitalisten een veel te groote weelde-industrie bestaat en door de rijken ten behoeve van hun privaat levenscomfort, te veel diensten worden verbruikt.

3. De kartelleering der industrie prijsopdrijving bevordert.

4. De handeldrijvende stand bovenmatig is uitgebreid en dientengevolge veel improduktieve uitgaven plaats hebben.

Het I, V, V, — Het Internat, Verbond van Vakvereenigingen is een der scheppingen van den laatsten tijd, en een der meest grootsche, die zich denken laat. Midden 1920 waren er reeds bijna 25 millioen leden. Het heeft te vechten tegen de internationale macht der bourgeoisie, doch ook tegen de Derde Internationale, die haar belastert als „geel", maar de taktiek voert om er in te dringen en er wanorde en onderling wantrouwen te stichten. Het z.g. „cellenbouwen"! De macht dezer 3e Internationale is echter reeds bezig te tanen, haar tirannie is te hatelijk om er lang onder te leven. Wat dat ^ellen'-bouwen betreft, Henri Polak schreef daarover in het „Weekblad" voor de A. N. W. B„ overgenomen in „Het Volk" van 13 Jan. "22, het volgende:

„Het beteekent eenvoudig, dat de vakbonden niet dienstig worden gemaakt aan den strijd om behoorlijke arbeidsvoorwaarden en hetgeen daarbij behoort, doch „zoo taktisch mogelijk" gebezigd worden als kommunistische propaganda-instrumenten. Het beteekent verder, dat hetgeen er in de vakbon-

Sluiten