Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

101

betere hier over te planten ? Ten slotte vergenoegt men zich met de zorg, dat het kunstmatige den mensch en het hoogere in den mensch niet schaadt. Bij de ontwikkeling van het strafstelsel speelt die quaestie een groote rol, men wil het menschelijk karakter verheffen, niet naar beneden halen. En ware zoodoende de tijd voor afschaffing van straffen gekomen, dan zou een pleidooi voor het lofrecht wel zeer van onpas zijn; nu van afschaffing van straffen in het algemeen in de verste verte geen sprake is, behoeft vrees voor het alom dreigend gevaar der kunstmatigheid van een lofrecht op zich zelf niet te doen afzien.

Een andere tegenwerping is deze, dat dit recht vermeerdering van hypocrisie tengevolge zou kunnen hebben. Deze vrees zou zeker gemotiveerd zijn, wanneer het lofrecht zoo werd georganiseerd en toegepast, dat alles wat op gezond verstand en normale tactiek lijkt eraan ontbrak. Indien men zich daarentegen ervan rekenschap geeft dat niet de schijn maar de werkelijkheid moet worden gezocht, dat niet ziekelijke sentimentaliteit maar rechtvaardigheid gedragsregel moet zijn, behoeft er voor die vrees heel wat minder aanleiding te bestaan. Twee vragen dringen zich hierbij op. Is het leven overigens soms zonder schijn en verhoogt niet elke nieuwe belofte de kans veinzerij te doen toenemen? En is elke mogelijkheid buitengesloten een zoodanige regeling te treffen, waarbij die gevaren tot het minimum worden gereduceerd? Men ziet het zelfde in zake weldadigheid en armenzorg. Iedereen die zich daarmede occupeert weet dat daar heel wat simulatie valt aan te treffen; maar reden om die zorg daarom te verwaarloozen is er niet. Integendeel, men wil haar zoo regelen, dat hypocrisie er tot de kleinst mogelijke proporties wordt teruggebracht. Datzelfde zou men bij de toepassing van het belooningsrecht moeten doen. Want indien juist daarom het begin

Sluiten