Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

122

de stem van het karakter doet hooren. Hier meer, daar minder uitte zij zich reeds in de diverse organisaties; verschillende besluiten en uitingen van in het bijzonder wetenschappelijke, artistieke, religieuse en andere collectiviteiten bevatten naast talrijke indifferente en daar beneden staande trekken, incidenteel zeer zeker ook karaktersporen. En wanneer hetgeen hierboven bepleit is — ware religie, karaktervorming door opvoeding, lofbelooningsrecht — werkelijkheid mocht worden, zal die stem steeds duidelijker waarneembaar zijn. Anderzijds valt niet te ontkennen dat het juist de persoonlijkheden, dragers van karakter zijn, die zich veelal niet zoo heel grif laten organiseeren. Men kan zich bovendien voorstellen dat er karaktervolle persoonlijkheden zijn, die tot dusverre nog in geen enkele organisatie thuis hooren; men denke o. a. aan diverse, de voordeelen eener wetenschappelijke beroepskeuze gemist hebbende, personen, die maatschappelijk totaal misplaatst zijn. Samenwerking van op het punt van karakter heel grooten is nu juist niet een zoo heel gemakkelijk iets, daar juist in sterke persoonlijkheden de individualiteit het karakteristieke is; het blijft moeielijk, zelfs ook wanneer elk hunner zich ook ten stelligste voorneemt zijn persoonlijkheid in casu tijdelijk aan het geheel op te offeren. Maar daar staat tweeërlei tegenover: vooreerst de wenschelijkheid speciaal ook voor persoonlijkheden, om zich, juist als rem, niet aan organisaties te onttrekken, en dan de bedenkelijke, gekenschetste neiging van onzen tijd weinig consideratie te hebben met personen die tot geen organisatie behooren. Ook den goedwilligen, zich principieel vooralsnog in geen enkele partij — omdat waarachtigheid er ontbreekt — thuis gevoelenden kiezer — om van kleine-partij-formatie zelfs niet te reppen — zou de hoogst eenzijdige politieke partijmaniak wel gaarne zien verdwijnen. Een groepje hoogst een-

Sluiten