Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

10

AMAZONE»

Aisma zag nu in het rijtuig een maa zitten, met krachtig hoofd en zwarten baard, maar blijkbaar hulpbehoevend door zijne vreemde kleine gestalte; hij richtte zich op de krukken onder zijn armen op; maar kon niet uit het rijtuig komen. Hij was geheel kreupel. Aisma pakte hem als een kind op en zette hem op den grond; toen zag hij een wonderlijk wezen, van boven een krachtig man, van onder met geheel gebogen knieën, wat hem het uiterlijk gaf van iemand die op zijne hurken springt.

Nog eene jonge dame was in het rijtuig blijven zitten, als onverschillig geleund in de kussens. Thans nam zij ook Aisma's band om uit te stappen.

— Dat arme paard, zei ze.

Het door de hitte en vermoeienis getroffen dier kon niet verder mede, en zoo stonden zij hier halverwege, midden in de onbewoonde streek. Aisma vroeg dus het gezelschap in zijn rijtuig den tocht verder te doen, daar zij toch ook naar Paestum gingen, wat na eenige beleefdheidsweifeling m dank werd aangenomen. Het zieke paard werd stapvoets naar de dichtstbij zijnde osteria geleid, de wagen bleef op den weg staan en hei gezonde paard werd naast de twee anderen aangespannen. Aisma hielp den kreupelen man, die een Italiaan bleek te zijn, in zijn rijtuig, daarna de dames en den ouden heer, die op den bok wilde stijgen, wat Aisma natuurlijk zelf wilde doen. Maar nadat de manden met proviand, de plaids en witte zonneschermen achter, voor en onder in den

Sluiten