Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

12

AMAZONE.

— Uw naam is in onze politieke wereld bekend, zei Aisma.

Geen politiek meer, riep vroolijk de heer van Walborch; op nonactiviteit, gelukkig, — cedat toga Musis, mijn toga heb ik voor de Muzen afgelegd: ik leef nu voor schooner en beter dingen; mijne van ouds geliefde kunsten en letteren.

— Ook uw naam is bekend, zei mevrouw van Buren, — wij zagen laatst de heerlijke schilderijen van den schilder die uw naam draagt ....

— Ik dank u, zei Aisma met een glimlach en hoffelijke buiging.

Zoo, is u dat dan? Dat is een voorrecht!

— Ah! zei Salviati, het duizelige paard heeft ons geluk gebracht.

— Och, dat arme dier, zei jufvrouw Ada.

— È! het brengt geluk, het had vier witte voeten,

Vier witte voeten Brengt goed ontmoeten zegt ons spreekwoord.

— Ik mocht u wel mijne excuses maken, zei mevrouw van Buren tot Aisma, dat ik uwe hulpvaardigheid zoo ruw beantwoordde, — maar ik was zoo bang voor onzen goeden vriend. En zij klopte bij die woorden Salviati schertsend en' vertrouwelijk op de handen en vroolijk riep deze met een vriendelijken hoofdknik:

— O, ik kom altijd goed te recht!

— Maar Ada! zei mevrouw van Buren, hoe kon jij zoo kalm blijven zitten!

Sluiten