Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

AMAZONE.

21

wenkbrauwen fluweelig als de braam van Rembrants schoonste etsproef; een groote schoone mond, met blanke regelmatige tanden. Vóór alles betooverde de glans die haar omringde; zij was als van eenen lichtgloed omgeven, die van haar uitging en van de bruine glanzende oogen, de roode lippen, de amberrozige gelaatsverf afstraalde als zij lachte en de oogen opsloeg. Met het hoofd een weinig voorover en een lachend geopenden mond, ging haar blik van onder hare wimpers uit naar hen die haar verrukt neven aanstaren. Een Tiziaansche gloed bij de fijnheid en zedigheid eener madonna van Raffaello. 0, geen wonder, waar zulke vrouwen zijn, dat er zulke schilderijen geboren worden. Ieder zocht eene reden om haar te kunnen blijven bezien; de een speelde met het kindje, de ander vroeg hoe oud het was, een derde gaf het een oranje, een vierde gaf het nog eens een oranje, en zij bleven maar kijken, verbaasd en gekluisterd, en het jonge schoone moedertje bemerkte het wel waarom die vreemden telkens een voorwendsel zochten om te blijven, de frissche lippen wijd geopend over de glanzende tanden, lachte en bloosde Zij rifèt een wéihigje Verlegenheid en een weinigje gestreelde eigenliefde in de groote bruine oogen, die zij opsloeg en niét neder behoefde te slaan, omdat zij de zuiverheid der bewondering gevoelde.

— Welk eene heerlijkheid! riep mevrouw van Buren, geheel eene madonna met den bambino. Wat een glans, als zat zij in eene aureooll

Sluiten