Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

AMAZONE.

33

Aisma antwoordde niet terstond, maar wierp even een blik op haar en zei toen:

— Kijk eens rond, vertrouwt gij die zee? Zij is wel schoon, maar, hoe weinig scheidt ons van den afgrond en wie weet waarvan het voor ons afhangt er in te storten.

— Toch zijt gij mee aan boord gegaan, zeide zij met een welluidenden gullen lach; — wist gij zeker dat dit schip betrouwbaar is?

— Neen, maar als wij straks aankomen zijn wij er af; ik zou er ook niet altijd op willen wonen.

— Zoudt gij denken dat een waarachtig kunstenaar ooit trouwen kan? vroeg zij met eene van hare snelle zijwendingen.

,— Waarom? zeide hij, om tijd van beraad te winnen.

— Omdat hij altijd moet vreezen, dunkt mij, zijn ziel te verdeelen. Heeft de kunst niet eene geheele ziel noodig?

— Zeker.

— Of, zou de ziel verdubbeld worden als zij aan eene gelijkgestemde gepaard is?

— Dat zou men moeten ondervinden.

— Dat hebt gij dus nog niet ondervonden?

— Ik heb eenige reden om te denken, dat die gelijke stemming niet te vinden is. Geen twee menschen zijn eender.

— Dan komen wij tot het besluit dat dit ideaal eene begoocheling is?

— Wij zien bij man en vrouw altijd een die

Amazone. ^

Sluiten