Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

AMAZONE.

35

— Wellicht, waarschijnlijk, — maar men zal lang zoeken eer men dat Vindt, iets harmonisch en toch anders, eene harmonie van twee verscheidenheden.

— Ja, zei Marciana nadenkend, daar ligt het *ST**r' Cn harmonie door opoffering of verloochening van de eene verkregen, beduidt niets, en al beduidde zij iets, men kan niet opgaan in een ander zonder van zich zelve te verliezen.

Er volgde eene pooze zwijgens. Eindelijk greep ook hen die zekere droomerigheid aan, waarmede, ondanks de schoonheid der zee, hare eentonigheid ons drukt, en stil zaten beiden nevens elkander. Zoo als de breede ademtocht van den vollen wind, de lange driften van wolken door de lucht, de niet woeste maar toch bewogen golven, met hare witte koppen, dus was ook hun binnenste.

Beiden voelden de aantrekking hen tot elkander drijven, beiden werkten daar tegen in. Aan beiden stormden oudere wolken door het hoofd en wierpen glijdende wolksohaduWen over hun hart. Zonnige wenschen en jeugdige luchtverhevelingen, donkere Ontgoocheling en strijd* en berusting en wrevel. Zij dacht aan vroegere idealen en hunne bouwvallen, aan tijdelijke neerlaag onder de hand van het gewone, aan opstand, aan de botsing, aan de oplossing die nu* brengt, rust, moeizaam veroverd door een machtig aangrijpen van zichzelve, door het neerdrukken van ijdele wenschenr zij dacht aan de volstrekte handhaving van eigene persoonlijkheid door een geoorloofd egoïsme, aan zelfheid door het

Sluiten