Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

36

AMAZONE.

afsnijden van alle overgave aan teederheid; aan haren wil om in zich zelve beperkt aan het leven vreugde af te dwingen, met een lach als wapen tegen de wereld en haar hart.

Hem doemde even zoo eene fata morgana op: ook idealen; eene teedere neiging, eene bittere misrekening, en zwarte wolken over dat zonnig gewaande verschiet, een kamp van liefde en haat, van overgave en wrevele terugtrekking; en zelfbehoud, gevonden in harde afsluiting van het ik, in het onderdrukken der ontboezeming, met minachting als wapen pm zich tegen de wereld staande te houden.

Zoo dreven zij op de golven als twee halcyonen, de eene door een lach, de ander door minachting rustig, zoo zij waanden, te midden der deinende levenszee.

Zij schrikten op uit hun zwijgen, toen de boot stil lag, in de baai en het gewone leven hen weer opvorderde. Te gelijk zagen zij elkander aan en, terwijl hunne oogen elkander aantrokken, sneden de handen het geheimzinnige fluïdum af en welde bij beiden de gedachte op: neen, gij zult mij niet van mij zelve aftrekken naar eene nieuwe ontgoocheling; neen, gij tuit mij niet doen bukken.

Maar door de plooibaarheid, der menschelijke natuur eigen, was daarvan niets bemerkbaar en zij scheidden, Marciana met een opgewekten lach en eene handreiking, die Aisma met een Vriendelijken glimlach aannam.

Sluiten