Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

V.

Aisma was door zijne nieuwe kennissen met zoo veel voorkomendheid opgenomen, dat hij dagelijks en gaarne in hunnen kring verkeerde. Ofschoon hij zich voorgenomen had te Napels wat te schilderen, werd hij dikwijls als van zelf medegesleept. Zonder dat hij "het aanvankelijk bespeurde, werd zijne eenzelvigheid tot mededeelzaamheid geplooid en in plaats dat hij zich in de uitvoering van zijne kunst zocht op te sluiten, oefende het gezellige leven zijnen invloed op hem uit. Het zonnige, vroolijke, schijnbaar nietsdoende Napels sleepte ook hem mede, tenzij dit werd gedaan door het opwekkende gezelschap waarin hij zich zoo onverziens verplaatst vond. De fijne en toch vrije toon die daar heerschte, met van Walborchs kennis, het boeiende van Marciana's geest, de melancholische zachtheid van Ada, de goedheid van hart en den levensmoed van den zwaar beproefden Salviani, dat alles te zamen werkte allengs op Aisma's geest. Nochtans zou hij dat zeker niet hebben willen bekennen, ook niét aan zich zeiven. Immers een gekrenkt hart laat zijn grieven noode varen; dat vreemde menschenhart, dat dan zijnen vijand koestert en hem niet zou willen dooden! Het is geene juiste psychologische beschouwing die dit altijd voor zwakte houdt. Het zijn vaak juist

Sluiten