Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

AMAZONE.

47

verschillende persoonlijkheid- en hand zelfs van den schilder.

— Kijk eens, zei van Walborch, nadat de dienstmaagd met een ,,felicissima notte" het licht ontstoken had, en terwijl hij grabbelde in de afbeeldingen die de tafel overdekten, helpt gij mij eens tot klaarheid komen, gij meester van den pinceele; er is zoo veel dat aan ons modern kunstbegrip vreemd is.

— Wij zijn gewoon, zei de schilder, aan vollere toon en kleuren, aan meer uitvoerigheid, maar ook deze summiere wijs van doen in de Pompejaansche schilderwerken heeft haar eigen aard. Zie, hier, de Medea met haar twee jongens, en die andere alleen staande Medea, broedend over den doodslag; — hier, de Zeus en Hera. . . .

— Zeus met een ring met gesneden steen aan zijn vinger, zoo viel Ada bevreemd en spottend in.

— Nu ja, zei Aisma, een weinig kregelig, zulke bijzaken doen er niets toe. — Hier, de Briseïs van Achilleus weggevoerd, de Perseus en Andromeda — deze Ifigenia is niets, dat is behangerswerk — nu, al die groote mythologische voorstellingen zijn meest oppervlakkig, dun en vlak van kleuren, soms slordig van teekening. Maar wat was het geval, — zij dienden tot versiering, tot vervroolijking van den wand, en juist dien wand, waarvan zij onafscheidelijk waren. De oude kunst kwam altijd veel minder in hizonderheden, duidde meer groot en breed aan. Maar hoe summier en soms hoe nalatig

Sluiten