Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

AMAZONE.

51

beeldjes zijn toch uitvoeriger; dit is geheel onze momoderne wijs van schilderen.

— Éen ding zou ik nog willen weten, vroeg van Walborch, zijn die kleuren zoo erg vergaan of altijd eenigszins stil en gedempt geweest?

— Zij hebben niet veel kleuren gebruikt en ze niet veel gemengd. Hoewel eenigszins getemperd, zijn zij vaak frisch en nooit vuil. Ook daarin houden zij eene mate van stelligheid. Het moet oorspronkelijk iets frisscher geweest zijn, maar toch niet hard en droog; alles malsch en harmonisch. Alle kopiisten maken ze veel te bont en te hard.

— Zoo heb ik het mij ook voorgesteld, — en, weet gij mat mij daarin bevestigd heeft?

— Wel?

— De mozaïeken. Die zijn van stoffen die niet verbleeken, en zij vertoonen toch dezelfde harmonieën, dezelfde frissche en naast elkander staande maar toch eenigszins gedempte kleuren.

— O, dat is een vond, — 't is volkomen waar.

De zachte tonen van Salviati's cither braken het gesprek van de twee enthoesiasten af: Marciana en Ada zongen nog een paar liederen van Heine—Schumann, en toen scheidde men.

Toen Marciana op hare kamer kwam, ging zij naar het opene venster en ademde eene poos de afgekoelde lucht. Hare gedachten waren vele en verward; zij was vol gewaarwordingen. Toen ververschte zij het water in de vaas met rozen, laafde

Sluiten