Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

68

AMAZONE.

door een schilder zoo begrepen als in de aquarellen en schilderijen, die ik van hem zag. Wij hebben daarvan zoo vele conventioneele en onware voorstellingen gezien. Ik sta verbaasd over zijne kennis tot zelfs van de kleinste bizonderheden, en bij hem is de oudheid leven geworden. Zijne antieken zijn antiek en toch leven zij, in een modernen vorm herboren. Marciana voldeed gaarne aan zijn verzoek.

— Ja, hij is een merkwaardig man en ik heb ook al voorgevoeld wat gij zegt.

Zij bracht hem toen bij den schilder.

— Heeren, zeide zij, voor mij zou het een genoegen en voor de kunst een voordeel zijn, als gij elkander goed kendet.

En hiermede liet zij hen samen.

Beiden waren spoedig met elkander bekend. Askol was een man zonder terughouding, die rond uitsprak wat hij meende. Hij was zoo gewoon de klei te vormen en het marmer te behouwen, dat hij ook met menschen er rechtstreeks en krachtig op los toog.

Ook Aisma zijnerzijds was beslist en volstrekt in zijne kunstbegrippen. Askol werkte met stelligheid en ook Aisma was juist en nauwkeurig in zijne kunst. Beider wezen teekende zich dus spoedig zonder lange praeludia, en met behoud van ieders persoonlijkheid was er veel overeenstemming tusschen hen. Aisma beloofde den beeldhouwer dat hij hem spoedig in zijn atelier zou bezoeken.

Te midden van de gesprekken kwam er op eens eene verrassende afleiding. Daar trad een meisje

Sluiten