Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

AMAZONE.

79

beelden vertoonen haar bijna altijd alleen en in rust, Askol had deze type der mannenverachtende heldinnen voorgesteld in haren strijd. Recht overeind, in geweldige beweging, de tot de knie slechts reikende chitoon in vliegende plooien, de krachtige beenen, waarvan eene dij zichtbaar was, in voortschrijdenden gang, zoo hield zij in de rechterhand de dubbele strijdaks, en de linkervuist drukte eenen op de knie gezonken krijger bij de haren ter neder. De ontbloote rechterborst had eene wond, maar de forsche Amazone behield de zege.

— Wel? zei Askol, zijne vonkelende bruine oogen met een glimlach op Aisma vestigend.

Deze was rondom de groep heengegaan en stond ten laatste stil aan de voorzijde, geheel verzonken in de beschouwing.

— Wel? heerbaalde de beeldhouwer.

— Het is een zegevierend pleidooi voor uwe richting, en iedere richting, mits zij schoonheid blijve eerbiedigen, heeft haar recht De gadsche vinding, de tegenstellingen, de lijnen vind ik verbazend schoon.

Askol stak zijn arm door dien van den schilder en zei:

— Goed, ik ben blij dat gij het begrijpt. Maar zeg mij nu ook eerlijk al uwe aanmerkingen.

— Haar kop is prachtig van trots en zegevreugde, haar blik zoo als men dien alleen in een gelukkig oogenblik vindt. Gij zijt op het kantje van overdrijving in de beweging, maar—het kan nog zoo. Alleen de vuist die den gevallene bij de haren neerdrukt r—

Sluiten