Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

AMAZONE.

85

en duiven, haar muziek, het zonnetje waren hare wereld, waarin zij lachte, stoeide en genoot. Allengs namen hare idealen eenige vormen aan, schoon altijd nog zeer onbepaald. De liederen van Schumann en Mendelsohn, Byron en Schiller teekenden beelden in hare fantasie. Daar kwam somtijds een droom van een eigen huisje met een zonnig tuintje bij, maar de poes en de duiven waren er meer dan een echtvriend de gedroomde hoofdpersonen. Ook de kritiek ontwaakte; zij las en begon te denken. In streng geloof was zij opgevoed, maar het bleek niet sterk genoeg tegenden vooruitgang der nieuwe denkbeelden in het godsdienstige. Slechts een klein deel supranaturalisme bleef zetelen in den hooge, als een poëtische nevel, maar leerstuk en eerdienst wankelden en brokkelden af. Alleen hunne bouwvallen bleven nog staan in het licht der maan, met den klimop der kinderlijke herinneringen omwassen. Toen zij nog een kind'was, ontvielen haar hare ouders ed zij bleef alleen te midden van vier ongehuwde tantes, als een zwaantje tusschen de hoenders. En de hoenders zagen met afschuw en angst het zwaantje te water gaan. Zij waren streng in de oude leer, betoogden dat de wereld een en al zonde is en alle vreugde uit den booze. De kerk was haar niet genoeg; zij vulden hare dagen met huisbezoek, Stichtelijke bijeenkomsten, Dorcassen en ThalitaKumi's. Zij deden ook veel aan zendelingen, en dé hemelsche toekomst van ongedoopte zwartjes lag haar zwaar op het hart, als zij dachten dat die schep-

Sluiten