Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

X.

Van Walborch had eene warme genegenheid voor Aisma opgevat. Zijn mannelijk, open karakter; zijn gunstig uiterlijk en beschaafd wezen had hem ingenomen en zijn buitengewoon talent hem vervuld van bewondering. Hij zag in hem het jeugdige vuur en de heerlijke kunstgaaf op het punt van overgang om te rijpen tot het volkomen meesterschap van den mannelijken leeftijd. Hij zag de overblijfselen van strijd in gemoed en strijd in kunststreven, die nog alleen de laatste loutering noodig hadden om hem de volle kracht en de zelfbewustheid te doen bereiken, en hij voelde zich aangetrokken om met zijne ervaring daartoe mede te werken. Zelf boven den strijd verheven en in rustig zelfbezit, werd het zijn lustditschoone leven winst te laten doen met wat hij voor zich bad veroverd, zooals het zijn streven was geweest zijne als eene dochter de geliefde Marciana te steunen, te leiden en gelukkig te maken.

Hij was een zoon uit een oud historisch geslacht, zijn vader een aanhanger van het vaderlijk regeerstelsel geweest. Maar toen hij zelf als man optrad, had dit stelsel zijn levenseind bereikt; nieuwe denkbeelden eischten hunne verwezenlijking in de maatschappij. Als alle nieuwe denkbeelden kwamen dezen niet voort uit de aristokratische maar uit de demokratische kringen der maatschappij. Zij traden

Sluiten