Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

AMAZONE.

109

kende aan de klare voorstelling, de vormenschoonheid, de juiste en edele teekening den hoogsten rang toe. Vermijdend enkel stilist te zijn, hield hij echter tevens de toon- en kleurenfijnheid in eere.

Hier vond zijn streven de volkomen bevestiging; hier werd hij tot volkomen rijpheid gebracht. Hij had een paar schilderijen en een paar wondervol fijne sapverfteekeningen ten toon gesteld, uitvoerig en toch breed behandeld, die groot opzien wekten en zijnen rang op eens vast stelden. Het was een Perikles met Aspasia, vrij van de vroegere romantiek en zoo Grieksch als 'slechts hij ze kon geven, die gansch te huis was in alle deelen van het leven en de kunst van het Athene der 5de eeuw; de andere was eene Egyptische doodenplechtigheid; — beiden gingen een paar jaren de werken van Hamerling en Ebers voor, die zulke tafereelen in den kring der nieuwere kunst hadden overgebracht. Een van zijne aquarellen was aan het begin van Theokritos' levensvol gedicht ontleend, De Syrakusische vrouwen, die deze dichter in haar gebabbel zoo geestig voorstelt, terwijl Praxinoazich aankleedt om met Gorgo mede te gaan naar de tentoonstelling van het Adonisfeest; de andere was een intiem tooneelt je uit den Romeinschen keizertijd. Het huisraad, de wijs waarop elk kleedingstuk gesneden was en gedragen werd, de kennis van de zeldzaamste reliëfs;, bronzen, vaasbeschilderingen was er verbazend en men Vroeg zich hoe zulk een schilder zulk een archaeoloog, of zulk een archaeoloog zulk een schilder was geworden?

Sluiten