Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

AMAZONE.

113

ledige bespiegeling en zinnend niets doen verleiden en naar alleen neveldunne aspiraties geven zonder macht om ze te bepalen. Dit was bij Ada het geval. Jong reeds had zij gedweept met Schiller en Byron en ook van de muziek had zij alleen dat onbestemde ingedronken dat deze eigen is, wanneer er geen vastere inhoud tegenover staat. Nooit had zij ook

ge^ad' hjld aIti'd alIeen é^eeld in hare illusien, die niemand tot helderheid en vastheid bracht, maar die men haar wel als leidingen van den Booze leerde kennen Zoo altijd door de haar inwonende poëzie bezield toch altijd twijfelend of dit zonde ware en ijdelheid, dan weer aan anderen ziende dat poëzie ook met ernst en deugd te vereenigen is, was zij, de tijne bloem, voor wie sympathie eene behoefte WAsterWMl zi, niets dan koude en terugstooting vond in haar wasdom belemmerd. Zij was in hare donkere atmosfeer geworden als eene plant die door gebrek aan zonlicht te hoog opschiet met bleekgroen blad en half on wikkelde bloemen. Men kan niet alles tót iich zeiven hebben, men heeft behoefte aan de opvoedende kracht der omgeving, en deze juist had haar geheel ontbroken. Haar had niets omringd dan de verwoestende invloed eener valsche vroomheid en deze had haar gemaakt wat zij was. Wee en schande over hen die deze schoone natuur bedierven want zij had eenen heerlijken aanleg, vol talent, vol dorst om alles te eeren. Zij was eens gezond en blozend, zij[kon loopen, draven, spelen, zingen, lachen met fnssche longen; zij kon schaatsenrijden

Amazone.

8

Sluiten