Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

126

AMAZONE.

— Daarom kijkt hij ook zoo bedrukt naar beneden. Askol was niet voort te krijgen van den Apollo

Sauroktonos, waarvan hem de moderne elegantie zoo aantrok. Maar van Walborch riep hem toe om eene Amazone te zien. Het was die welke gewoonlijk als de schoonste wordt geprezen, die uit de Villa Mattei; zij staat geleund op het rechter been, de rechter arm in de hoogte, de linker langs het lijf, beiden houden een boog vast. Naast haar liggen de helm, het halfronde schild en de aks; aan haar linker voet ziet men den riem voor de spoor.

— Mooi, zei de beeldhouwer, — maar die twee armen en het rechter been zijn vernieuwd. O, die ellendige restauraties die ons belemmeren en verwarren.

Van Walborch schreef een paar aanteekeningen op. Toen liepen zij de Cortile door en de lange Chiaramontizaal, ols of het gewone straten waren, regelrecht naar den Braccio nouvo. Nauwelijks mochten zij den schoonen Augustus, de stroeve Minerva Giustiniani, de kariatide bewonderen, en in het voorbijgaan even een oog werpen op een tweede exemplaar der bovengenoemde Amazone.

— Hier weer hetzelfde, zei Askol, — houdt die handen even bedekt, dan wordt het duidelijk dat zij er geen boog mee moet dragen, maar dat zij met beide handen op de lans steunt om een sprong te nemen.

Maar van Walborch nam hem bij den arm en voerde hem naar twee beelden, zijn doel.

— Gij, man van het vak, bezie mij eens eerst dezen,

Sluiten