Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

130

AMAZONE.

en de indruk die van het leven of de werkelijkheid is, met andere woorden wanneer de stoffelijke middelen niet tusschen het kunstwerk en den beschouwer staan, maar de geest des scheppenden kunstenaars onmiddellijk spreekt tot dien des beschouwers. Dan zeggen de schilders dat eene schilderij „buiten de verf" is. Zoo iets heeft ook bij beelden plaats. Het naakt van een beeld kan schoon en juist, met groote Vaardigheid behandeld zijn — en toch somtijds niet die eigenschap bezitten. De beenen van den Apollo Belvedère kunnen hier niet ter vergelijking dienen, omdat dit beeld meer als ideaal dan natuur bedoeld is, en zij bovendien aan het bronzen voorbeeld herinneren. Maar die van Antinous bij voorbeeld, van den Hagedisdooder, van de Venus in het Capitool, zijn overheerlijk van schoonheid en juistheid, de kunst is daar schier onverbeterlijk — toch zijn er anderen die .... anders zijn. Dit is geen gevolg van groote techniek alleen; ook die anderen zijn technisch schoon, maar het is een gevolg van de gevoelige hand van boetseeren. De vingerdruk die ze kneedde, gehoorzaam aan het gevoel des kunstenaars, is er zichtbaar, en het marmer heeft dit voor boven het brons, dat het de zachtheid en doorschijnendheid van het vleesch teruggeeft.

Zoo de Lansdrager en deze Amazone. Hier springt de ontzaggelijke meerderheid van de Grieksche kunst in het oog, vergeleken met de Romeinsche, toch zoo schoone, kopieën en navolgingen. In dit beeld der Amazone blinkt het Grieksch er nog doorheen, het

Sluiten