Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

AMAZONE.

135

kunstenaarsanekdoten; voor ons zijn de namen het belangrijkst. .

— Laten wij —, zei van Walborch, — het archaeologische materiëel, na inzage, weder ter zijde. Men heeft altijd veel tezeer in vragen van antieke kunst aan de archaeologie het hoogste woord gegund; kunstvragen kunnen in hoogsten aanleg alleen met kunstgevoel en kennis worden behandeld; de artistieke methode moet voorop staan.

— Volkomen waar, zeide Aisma, wij hebben het gezien bij de Pompejaansche schilderingen, en hetzelfde heb ik dikwijls hij de beschilderde vazen gedacht; zij zijn nooit zuiver in de eerste plaats uit artistiek oogpunt behandeld.

— Is het niet zoo?

— Men beoordeelt ook de echtheid van een teekening of schilderij naar de hand, niet naar redenen daar buiten. Men moet al ruiken of iets echt is of niet.

— Laten wij dan ook zoo doen. En dan hebben wij vooreerst Voor ons vraagstuk alleen met twee namen te doen: Feidias en Polukleitos. Hun beelden waren van brons; die wij zagen zijn dus kopieën in marmer. De Amazone van Feidias leunde op hare speer; omtrent de houding van die van Polukleitos weten wij niets. Wat ik nu in uw geheugen wil terug roepen is de gelijkheid in stijl en behandeling, in het kunstkarakter, dat zelden bedriegt, tusschen den Lansdrager en mijne ^mnrwÉt Welnu, de Landsdrager is zeker van Polukleitos. Wij weten genoegzaam wie hij was. Van hem wordt gezegd dat hij minder de

Sluiten