Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

136

AMAZONE.

majesteit der goden dan met juistheid de waardige schoonheid in het menschenbeeld gaf. Zijn realisme was geen onwaardige platheid. Hij was ook idealist; hij vermeed de afbeelding van het lichaam in het verval van den ouderdom; hij beeldde vooral jonge gestalten af, of zooals Quintilianus schilderachtiger zegt. hij ging niet buiten de bloeiende wangen. Zijne figuren, zei men, waren quadrata, vierkant. Wat dat vierkant beduidt, leert Celsus, de geschiktste lich: amen, zegt deze, zijn quadraat, niet mager en niet dik en van behoorlijke lengte. Quadratus is dus niet ons vierkant, dat is wat wij eenigszins plomp zouden noemen, maar de juiste middenmaat van kracht en vollen wasdom. Lusippos wordt tegenover hem gesteld en deze maakte ze slanker, fijner. De figuren van Polukleitos waren dus krachtig, breed, groot, de volkomenheid van het schoone menschenbeeld, zonder de latere verfijning van slanker en dunner vormen. Eene bijzonderheid van Polukleitos was nog deze, dat zijne beelden hun rustpunt hadden op éen van de beenen. Alles is als geknipt om in den Lansdrager te worden teruggevonden, — maar tevens

— U behoeft het niet te zeggen, — wij zien het reeds; ook die Amazone draagt geheel hetzelfde karakter.

— Is het niet zoo? Twijfelt gij nog of mijne Amazone is een werk der Argische school, een werk van den man die den Lansdrager maakte, de Hera van Napels, een werk van de kloeke, nog niet overver-

Sluiten