Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

AMAZONE.

141

pen) Ik zie dat gij leef t in de buurt van de Sixtijnsche scheppingswonderen. En toch weer anders dan Michelangelo's titanen. Deze vrouw is geheel modern, of liever eene moderne schepping van den geest Neen, Askol, dit werk vestigt uw naam voor goed; gij hebt nog nooit zoo iets gewrocht Gij hebt iets geheel eigens, buitengewoons gemaakt.

— O neen, zei Askol, — ja, dat kon, dat moest, maar het zal niet. Zie, dit en dat die vormen zijn gemeen; ik zie en droom hoe het moest maar, zoo als ik zei, men kan geen beeld maken uit de gedachte alleen, men heeft eene edele werkelijkheid als voorbeeld noodig. Maar hoe kom ik daar aan? Ook dit zal weer half werk blijven; ik zal den krans niet grijpen, dien gij in de verte voor mij doet schitteren.

Marciana zat te peinzen. Op eens sprak zij:

— Wat was dat ook weer in de oudheid, dat de vrouwen ergens zich eenen beeldhouwer aanboden om voor hem te poseeren?

Dat was voor een schilder, voor Zeuxis, zei Askol, maar voegde er met een zucht bij: — Ach, daarom alleen zijn die antieken zoo ver boven onsl Thans zou geen eerbare vrouw dat doen.

En hij wierp mismoedig een stuk klei weg dat hij in de hand had rondgedraaid, nam de arm van de dook waarmede hij gehecht was en wierp hem in een hoek, waar de klei als een verminkte hoop neerviel. Hij streek de hand door de haren en over zijn voorhoofd, hield ze voor zijne oogen en bleef in afmatting zitten.

Sluiten