Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

AMAZONE.

165

paar doekramen om die tegen den muur gekeerd stonden; op een daarvan een geschilderde schets, het zelfde vrouwgelaat, eindigende in eene sfinx. Marciana keerde haastig het doek om en zag spottend Ada aan, wier gelaat een melancholieken trek vertoonde, die zich in een glimlach poogde te veranderen.

— Mag mevrouw van Buren mij helpen om Helena goed te voltooien? vroeg Aisma aan den ouden heer.

— Waarom niet? Zeer zeker: mij des te liever.

— Zij scheen er niet toe over te halen.

— Tut, tut, gillen: wij zullen zien wie de sterkste is. Ook eene Amazone zwicht wel; — Penthesileia werd ook overwonnen; — maar alleen door een Achilleus.

De vrouwen voegden zich weder bij hen en Marciana zei, de schilderij met aandacht beziende:

— Hoe rfjk en nauwkeurig is dit weer, men heeft uw werk nooit afgezien.

— Gauw gedaan, gauw gezien, antwoordde de schilder,

— Hoe precies kent gij alle bizonderheden van het antieke leven ....

— Sommigen noemen u daarom te archaeologisch, zei de oude heer.

— Te? Die een onderwerp uit het verleden behandelt, mag in onzen tijd de kleinste zaak niet verzuimen. Maar och, — die archaeologie, dat is het hem niet; dat is bijzaak, middel. Dit is nu mijn lust, en mij dunkt ik heb evenveel recht éene belangrijke

Sluiten