Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

AMAZONE.

167

vollen indruk brengt men licht op het doek, maar als men dien wil behouden en toch alles naar zijn eisch en recht uitvoeren — gelooi mij, dan begint eerst de moeilijkheid,

— Daarin hebt gij gelijk, zei de heer van Walborch. Ik pleit ook alleen voor de waarde van sommigen wier kunst mij ook lief is. Zie eens, mij dunkt er zijn twee richtingen die altijd bestaan hebben en zullen bestaan; de eene gaat uit van het eigen gevoel; het is eene kunstaandoening die lyrisch is, zij wil een gevoel, meer dan een voorwerp of voorval zelf uitdrukken en zij doet dat door toon en stemming, en meer in zwevende aanduiding dan in bepaalde afbeelding. De andere gaat uit van de verschijnselen en geeft die weer; eene kunstaandoening die episch en historisch is en die zich uit in bepaalde, heldere vormen. De eene sluit de oogen half en ziet door de wimpers, de andere opent de oogen en ziet alle deelen en vormen en begrenzende lijnen.

Aisma schudde het hoofd:

— Dat is een compromis — ik zie in de werkelijkheid niet die vreemde en vaak grillige effekten; ik zie in de natuur helderheid en bepaaldheid. Geen kleur zonder vorm, zoo min als een ziel zich ooit openbaart zonder stof. Dat men het toch wilde gelooven, als het teekenen en de groote schilderkunst verwaarloosd worden, dan gaat de zin voor het strenge, edele mede weg; dan geen historische, geen monumentale kunst, geen groot menschenbeeld en naakt; geen stijl meer en hoogheid; geen ornament

Sluiten