Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

XIX.

Het was een schoone dag van Mei, de maand der Bona Dea, en thans van de Madonna, toen de vrienden de Porta San Lorenzo uitreden.

In den vroegen ochtend was het nog koel, maar dra begon de zon hare warmte uit te stralen. De Aureliaansche muur week uit het oog, maar Michelangelo's koepel bleef altijd zichtbaar in de verte. De Tiburtijnsche heerweg voert door de veruitgestrekte grootsche Campagna van Rome. De Campagna heeft, ook in de Italiaansche natuur, haar geheel eigenaardig karakter. Indrukwekkend is zij door haren stroeven ernst, door haar stemmig koloriet, hare machtige lijnen.

De groote uitgebreidheid der golvende vlakte, in de verte door karaktervolle bergvormen omgeven, is ledig van groot geboomte; hier en daar kruisen haar de verbrokkelde antieke waterleidingen, verrijzen grafteekens, soms eene enkele woning of osteria waar de vrachtrijders pozen en eene foglietta landwijn drinken.

De heuvelachtige rotsige grond, deels met pozzolane, deels met tufsteen, draagt mager gras en riet of is met kleine struiken bewassen. Daar tusschen weiden enkele kudden geiten, wier hoeders met geitenvellen om de beenen, om ze tegen de stekelige struiken te beschermen, op satyrs' gelijken. De geiten

Sluiten