Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

XXI.

Nadat de eerste Borghese+verzameling door Napoleon I was gekocht en naar den Louvre gevoerd, bracht de vorst Borghese een tweeden oogst uit den beelddragenden Italiaanschen akker te zamen. Marciana en de schilder, die de collectie kenden, lieten slechts ter loops hier en daar hun oog verwijlen, om in de galleria den kop te bezien, waarvan zij gesproken hadden. Het is een Romeinsch beeldwerk, in idealen stijl, gladder en met minder levenswarmte dan de hoogere kunstwerken, maar toch zeer fraai. Het edele hoofd vertoont die jeugd der antieke beelden waarin vrouwelijke en mannelijke trekken niet zoo gescheiden zijn, en het weeke der Dionusische natuur, het even neergebogen gelaat is met een waas van gematigden weemoed overtogen. Om de haren ligt een krans van wijnloof.

— Arm kind! zei Marciana, — Aisma, wilt gij nu wel eens eerst bij haar boete doen voor uw oordeel dat de vrouw den man verlokt en zelf buiten schot blijft! Arm kind! zij gaf zich en werd het slachtoffer, — dat komt er van als men zich overgeeft en zich zeiven niet krachtig bezit.

— Gij moogt haar niet te zeer beklagen; een man verliet haar en een god nam haar aan.

— Ph! een god is ook maar een man, en of Bacchus zoo veel standvastiger was dan Theseus

Sluiten