Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

196

AMAZONE.

alle lijnen en vormen tot scheppend denken maakt. HIP was er eene wijle geheel door afgetrokken. Ondertusschen nam Marciana hem steelsgewijze op en ook haar gingen gedachten door het hoofd. Telkens, ofschoon zij het niet voor zich zelve bekennen, trok haar dat diepe en rijke kunstleven aan, dat éen was met Aisma's persoon; vergeleek zij de verschillende zijden en den aard van hare kunst met die der zijne en kwam zij tot het bewustzijn dat de zijne de hare aanvulde en verhoogde. Het wijde, groote gebied van het schoone kreeg voor haar hiermede nieuwe zijden.

Maar zich aan dien indruk onttrekkende, zeide zij op eens vroolijk:

Kom mee naar buiten; ik weet niet waarom,

maar ik ben van daag in geen stemming om beelden te zien, ik heb lust in de levende natuur.

Daar waar op de groote groene velden de hooge kroonpijnen rijzen, wijd genoeg van elkander om hunnen ganschen vorm en de breede kruinen vrij te toonen, huppelde zij naar het bebloemde grasveld, plukte zich een schoot vol van de paarse anemonen, draafde de glooiing op zoodat haar hoed achter van het hoofd hing en de zware goudblonde haarwrong losging en over den rug golfde. Haar wang kleurde zich en hare volle lippen openden zich een weinig als om de zoete lucht in ruimer teugen in te ademen. Het was alsof eene teruggehouden jeugd weer over haar kwam als eene bloesemdragende lente over de boomen: zij zag er schoon uit, .

Sluiten