Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

AMAZONE.

217

zoo hoog, zei Marciana, dat wij ze niet zoo terstond geheel begrijpen. Ik bewonder ze; zij geven mij soms een heilig ontzag; maar ik ben er niet altijd familiaar mede.

— Het gaat met de groote meesters, zei van Walborch, als met de verschijning van Zeus aan Semelè; eerst zijn zij verpletterend en vernietigend. Later, als wij ze nader leeren kennen, wennen wij aan dien goddelijken glans en, zonder dat onze vereering ophoudt, zijn wij minder gestoord en geschrikt en beginnen met hen mee te leven.

Geen wonder, zei Aisma, dat wij ze maar niet zoo dadelijk begrijpen. Doorgrondt menShakespeare of Beethoven bij de eerste kennismaking? En men zou het Rafaël of Michelangelo willen doenl Wij noorderlingen moeten daartoe ook eerst veel afleeren. Gij hebt leeren teekenen?

— Ja, zei Marciana, maar ik heb het verkeerd geleerd. Ik kan mij beter uitdrukken met de pen. Ik leerde teekeningen maken en geen grondslagen kennen} en, zonder wortels geen vrucht.

— Ieder moest leeren teekenen even als schrijven, zei van Walborch. — Ieder leert lezen en schrijven om zich te leeren uitdrukken en het geschrevene te leeren begrijpen, maar niet altijd om zelf auteur te worden. Zoo ook moest men leeren teekenen, niet om artist te worden, maar om die taal en haar grammatica te verstaan.

— Juist, en des te meer omdat in onze kunst de stof en haar behandeling zoo veel beteekenen. Bij letter-

Sluiten