Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

AMAZONE.

223

dat de schilderkunst ooit heeft voortgebracht Die scheppingsbeelden staan stellig hooger dan die van Rafaels loggia's. De Sixtijnsche beelden zijn kosmisch, niet Christelijk; zij zijn buiten tijd en land. Michelangelo's God is niet Jahveh, maar een Oeranos, en diens daden zijn vermenschelijkte natuurprocessen. Zijn Jezus is iets als Hermes. Zijn scheppende God, zijn Adam, zijn val en verdrijving uit het paradijs — neen, tegen zulke kosmogonische wezens is de liefelijk schoone Rafael niet opgewassen. Maar dat gaat niet altijd door, er komen ook oogenblikken dat Rafaels gratie en zuivere stille schoonheid mij meer aantrekt. Michelangelo heeft niet altijd het schoone. Het schoone is weer iets anders dan het grootsche en verhevene. Michelangelo is Prometheus, Rafael heeft de gematigdheid der Helleensche plastiek. Gij moet Rafael zien in de Disputa, misschien het grootst als samenstelling; in den Heliodorus, misschien het grootst als schilderkunst; alles licht stout begrensd, van iemand die precies weet wat hij wil, en dat terstond doet

De eenige en eeuwige grootheid der beste Helleensche beeldhouwkunst bestaat daarin dat zij een toppunt inneemt, • (Aisma teekende een scherpen hoek), en blijft op de hoogste hoogte, op de enge lijn van de scherpte van een mes, aan wier zijden terstond de helling begint. Vóór Feidias was er kracht en veel schoonheden, na hem veel bevalligheid, maar hij staat op de snede. Zoo ook met de Italianen. Perugino, Massaccio, Ghirlandajo, Mantegna, Vinei zelfs

Sluiten