Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

230

AMAZONE.

— Goed mijn kind, zeer mooi, zei de oude heer, het is misschien het beste wat gij gemaakt hebt.

Aisma zei eene poos niets. Eindelijk brak hij het zwijgen:

— Het is zoo moeilijk voor een leek iets te zeggen dat.... iets zegt; ik vind het heerlijk en ik voel het, maak ik kan niet goed uitdrukken wat ik voel.

— Ah! zei Marciana lachend, nu voelt gij dan ook eens die moeilijkheid waarin wij zijn tegenover een schoon werk van een schilder. Dan zijn wij bang om iets flauws te zeggen of de gewone frazes. Dat komt dat gij hier, zoo als wij daar, niet "vertrouwd zijt met de technische zijde, met het artistieke. Ziet gij wel, dat hebben wij ook!

— Leer mij nu eens; zeg, hoe schrijft gij nu zoo iets? Komt dat, zoo als zij zeggen, aus einem Guss? Het heeft zoo het aanzien alsof het in eens gegoten was en niet anders kon zijn.

— Ja, en neen; soms, soms niet. Soms spelen wijs en woorden mij door het hoofd en schrijf ik ze zoo neer. Soms lang zoeken en composeeren, tot er een oogenblik komt waarin de vloeibare massa zich kristalliseert en in vormen schiet, zooals de bevriezende sneeuwvlok.

— Ik begrijp niet hoe gij met woorden zoo kleur en lijn kunt maken, hoe gij deze en geen andere toon en stemming er in krijgt.

— Dat komt van de keus der woorden, zoo als sommige verfkleuren aan zeker gevoel beantwoorden en dat uitdrukken, zoo ook in een gedicht; dat

Sluiten