Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

236

AMAZONE.

naar het godskindje, dat van zijne vrouw was, maar waarop hij geen vaderlijk recht had.

— En heeft het wassen beeldje geholpen, of de heilige Jozef?

— Wel, ik denk allebei; ten minste Angelo is veel meer toegenaderd. Ik zou hem daarom nu niet jaloersch willen maken. En hij is dat zoo gauw, — want, weet u, de mannen kijken altijd zoo naar mij; het is wel lastig, Signora mia, als men mooi is.

Marciana, wie de naïefheid en ernst waarmede zij dit zeide, zeer hadden vermaakt, had haar gerust gesteld en het gevraagde verlof gegeven.

Zoo was Marietta bij Aisma gekomen en hij had haar gedrapeerd in de antieke kleeding en haar doen zitten zoo als Marciana gezeten had op de bank in de Villa Borghese, met haar arm geleund over den rug der bank, met bloemen in haar schoot, tegen den dag slechts door reflexen verlicht.. Zoo wilde hij haar afbeelden op de marmeren bank, met een jongman die er voorover op ligt en haar bij de slip der mouw trekt en een antwoord vraagt dat zij aarzelt te geven. Het werd een van de zonnigste, meesterlijkste aquarellen.

Hij teekende eerst eene lichte schets van zijn model en daarna eene nauwkeurige studie. Toen hij deze voltooid had, waschte hij de eerste schets vlug met een paar sapverven aan en gaf ze aan Marietta.

— Ga daar mee naar Battoni, den kunsthandelaar, en geef ze voor niet minder dan honderd lire. Dat is voor je huishouden, Marietta.

Het meisjë was opgetogen en dankte hem met Ro-

Sluiten