Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

AMAZONE.

241

te doen viel. Hij ging dus na een koelen groet, zich bewust dat Askol in deze zijn meerdere was geweest en daarom des te meer ontevreden en geprikkeld.

Hij ging naar zijn huis, de drukke straten vermijdende, en wierp zich op zijne rustbank. Hij sloot de oogen en alles ging aan zijne verbeelding voorbij. Zoo ben ik naar Italië gekomen om gemoedsrust te zoeken en klaarheid, en wat heb ik gevonden! Kalmte en wijsheid had ik mij al beginnen te heroveren; ik had mij voorgenomen geene vrouw mijn leven meer te laten verstoren — en ziedaar!

Weer ben ik in onrust, in ellende; daar ligt mijn werk en de vreugd is er af, en ik mis het zelfbezit om er ongestoord aan te arbeiden; altijd die vrouw die zich voor mij plaatst. Weer heb ik mij de speelbal van eene coquette laten worden; dat is verachtelijk, en als ik mij zeiven moet minachten, dan is weer eene vrouw de oorzaak. Vervloekt die onrust die zij in ons brengt en de verwoesting die zij er aanricht. Ben ik dan gedoemd om een wezen te zijn dat telkens vergooid wordt door de vrouw die ik liefheb! Liefhebben, ph! Waarom ook liefhebben, voor dat men weet en grondig kent.

O, ik dacht toch dat ik in haar de ziel gevonden had die ik noodig heb, die ik zoo zeer verlangde. Zij had zoo veel liefelijks, zoo veel goeds, dacht ik; ik meende dat zij althans oprecht was.

Een spijtige traan welde op en hij boog het trotsche hoofd in de kussens. Toen hij zich verAmazone.

Sluiten