Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

242

AMAZONE.

zadigd had aan smart, gaf dit hem verluchting. Hij werd kalmer, maar bleef gekrenkt.

Nu rijpte het besluit om heen te gaan; hij wilde zich storten in studiën en arbeid, zich overgeven aan zijne kunst alleen. Hij wilde naar Griekenland gaan, dat hem altijd gelokt had, om in het land te leven van zijne schoonste visioenen. Hij bracht een paar dagen door met zijne zaken te regelen.

Toen ging hij naar Ada. Zij vond hem zonderling bewogen en vreemd. Zij begreep niet waarom hij zoo plotseling wilde vertrekken; wel vermoedde zij dat er iets gebeurd moest zijn en bespeurde allengs uit zijne woorden, dat Marciana de reden en Askol er niet vreemd aan was, maar zij kon niet raden wat er was voorgevallen en hij kon dit niet zeggen. Zij hoorde alleen dat hij bitter en scherp was in zijne uitlatingen over haar. Het smartte haar en zij zocht verzachtend te spreken, maar zij moest blijven tasten in den blinde en spreken met algemeenheden. En toch, zachtheid en teerheid, al kan men ze op een oogenblik niet velen, oefenen vaak meer invloed uit dan kracht. Waar deze verbreekt, slijpen gene de scherpe kanten af en binden. Aisma kwam allengs tot het besef dat hij overdreef; hij overreedde zich om kalmer te zijn. Hij zou zijne gevoeligheid laten blijken en koel zijn, hooghartig, maar geen toorn of hartstochtelijkheid toonen. Voor fijne intrigues was hij niet berekend, hij was open en rond en hij nam zich voor Marciana eenvoudig de zaak te zeggen.

Sluiten