Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

AMAZONE.

243

Hij schreef haar:

Ik moet u spreken. Kom morgen in de Villa Borghese, om 2 uur; bij de fontein.

Siw. Aisma.

Zij schreef hem ten antwoord:

Uw toon klinkt vreemd en gebiedend. Maar ik zal komen.

M.

Aisma was er, onrustig, gejaagd, vóór het besproken uur. Het wachten viel hem lang; minuten zijn dan eindeloos; hoe veel gedachten gaan dan in honderd polsslagen door het hoofd. En zij verscheen maar niet; zou zij niet komen? Hij zag iedere minuut langzaam voortkruipen, iedere minuut vol twijfel en marteling; en zij groeiden tot vijftallen. Hij telde de hooge boomen en schopte de bloemen, f oen zag hij haar aankomen, zij scheen geen haast te hebben, want zij plukte wilde bloemen langs haar pad; die kalmte scheen onverschilligheid en prikkelde zijn ongeduld. Hij keerde zich af.om de verlegenheid te vermijden die het geeft elkander in zulk eene stemming een eind weegs zoolang aan te zien. Hij hoorde hare stem nu achter zich. Zij wist van Ada iets van hetgeen er in zijn gemoed omging, zij wist van Askol wat er tusschen hem en den schilder was voorgevallen; maar zij verried geene aandoening.

Sluiten