Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

AMAZONE.

247

u weg, die strijdt tegen {e beter ik. Eén enkel woord van je is genoeg ....

Waarom sprak zij dat woord niet? De mensch heeft vaak in zich zei ven zijn grootsen vijand. En die vijand is een sofist, hij redeneert met kunstige logica, hij is dan zoo verstandig, hij neemt zulk eene schoone houding aan; hij kent uwe gebreken en idealiseert ze tot deugden; eigenzinnigheid heet karakter, zelfzucht onafhankelijkheid, toegeeflijkheid heet zwakte.

Zoo vaak geschiedt het ook, dat, als men tijd had aan zich zeiven overgelaten te worden, de strijd zich van zelf zou oplossen in harmonie; maar als een ander dit met woord en overreding wil doen, faalt het en valt men terug, gewoon zich te verdedigen tegen aandrang van anderen. Aisma wist niet welk een geweldige strijd er in haar omging, dat zij haar hoofd wel aan zijne borst had willen leggen en zuchten om lucht, maar te trotsch was om te zwichten.

— Hebt gij mij niets meer te zeggen? vroeg hij somber.

Zij sprak niet; het worstelde in haar binnenste, alles was in duister en een chaos. Maar zij kon niets zeggen. Zwijgend ging zij voort.

Hij geleidde haar tot den uitgang.

— Onze wegen zijn niet dezelfde, mevrouw, zei hij koel; — laat het niet onbeleefd schijnen als ik dezen weg ga.

Zij ging alleen voort. Het sneed haar door het hart. Maar zij wond zich op alsof het haar niet

Sluiten