Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

AMAZONE.

253

Hij vond Marciana niet te huis. Zij was naar Ada gegaan, die ze had aangetroffen in een van die neerslachtige buien waarin het leven haar ledig en doelloos was, waarin zij jammerde over de puinli o open har er jeugd. Marciana troonde haar mede naar buiten in de Villa Borghese. Toch' was de verhouding der twee vrouwen nu anders; Marciana was niet meer de vroolijke, krachtige, ook zij was gebogen en het werd de vraag wie van beiden hier de minste veerkracht had. Daar zagen zij op een afstand Aisma uit de galerij komen.

— Ah! dat treft goed, zei Ada en wilde naar hem toe gaan, maar Marciana hield haar tegen en gejaagd trok zij haar eenen zijweg in buiten zijn gezicht.

Ada zag haar bewogen en haar oog bewolkt.

— Ik begrijp je niet, zei ze, waarom wil je hem liever niet spreken? Is het dan tot zulk een strijd tusschen u gekomen?

Marciana haalde onwillig de schouders op:

— Laat hij zijn gang gaan — het dient tot niets.

— Marciana, ik dacht dat ik u beiden nog eens -'ereenigd zou zien.

— Kind, waar denk je aan! Je bent door je romans gewend te denken dat geen man en vrouw elkander kunnen ontmoeten of er moet eene verbintenis uit volgen. Maar alle vrouwen zijn zoo dwaas niet. Ik deug er niet voor om getemd te worden als een huisdier.

— Spot toch niet alles weg, lieve, je mishandelt

Sluiten