Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

256

AMAZONE.

mint je, maar gij hebt hem versmaad uit zelfzucht en eigenzinnigheid.

Haar gesprek had zijn toppunt bereikt en kwijnde allengs weg. Marciana was op de juiste plaats getroffen en kon het zich niet ontveinzen. Zij had tot dus ver in Ada, en niet geheel ten onrechte, een voorbeeld gezien eener overdreven gevoeligheid die door geene kracht van wil beteugeld en bestuurd wordt; een gevoel dat, aan zich zeiven overgelaten, invreet en zelfkwelling wordt. Maar zij kon niet voorbijzien dat het gevoel van den beginne zijne rechten heeft die men niet ongestraft kan onderdrukken. Haar geest was gewoon niet aan de oppervlakte te blijven maar tot op den grond der zaken door te dringen; zij werd nadenkend en het beschouwen van zich zelve gaf haar geene tevredenheid.

Het gesprek met Ada had haar geschokt en die werking bleef voortduren. O menschelijke waan, dacht zij; en ik vond mij zelve zoo sterk en haar zoo slap, en toch was zij in staat tot eene zelfverloochening, en ik niet! O beschaming! Zij schijnt mij nu beminnelijk en ik mij zelve hatelijk.

Nog eens riep zij al hare kracht te zamen om zich

U„,„ o1;„rt01-;„rf0r, nvi>r«nn to hniidpn Afleidinrf

ui »im5».USvu „.„—_ .— ■ —7—r*?

en werk zocht zij, maar zij. vermocht ze te huis met te vinden of ze vast te houden.

Toen ging zij op een ochtend uit en begaf zich naar Salviati, als instinktmatig gedreven naar den eenigen man die in zijne zuidelijke lichthartigheid zoo gansch anders van aard en levensbeschouwing

Sluiten