Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

AMAZONE.

265

zoo gaarne je portret maken, hij wou zoo gaarne dat je zat voor zijne Helena; wat beduidt die halsstarrigheid om dat te weigeren en hem pijn te doen, terwijl je hem aan den anderen kant-je vrijmoedigheid, je geest, je vriendschap meer zelfs, dat weten wij immers, schenkt. Zoo trek je hem aan en stoot hem af; dat kan zoo niet. Daar ligt iets dubbelzinnigs in. Wees in ieder geval geheel en je zelf — maar wees niet eigenzinnig tegen je eigen gevoel in.

— Achl had zij hem eens in een oogenblik van zachtere stemming geantwoord, — ja, het was even een liefelijke droom van mij. Mijn droom heeft geleefd éen zoeten lentenacht, — wie droomen wil vasthouden, wil-een wolk in marmer vereeuwigen. Voorbij, voorbij! De werkelijkheid bleek anders.

Van Walborch sprak om haar te bedaren.

Geen droomen, maar waken en het leven schoonmaken. Kleed uw idealen in ware vormen, deze zullen blijven; geloof aan het goede en vooral, vernietig dien eigenzin, die zelfzucht. Sta iets van u zelve af; zonder dat geen geluk onder de menschen. Wees zachter en doe den wilden trots van u weg, die zoogenaamde onafhankelijkheid. Geloof mij, kind, niet in die onafhankelijkheid, in aanhankelijkheid Bgf W«de en geluk.

— Heb ik het niet beproefd? En hoe is het mij bekomen? zei ze bitter. — Ben ik niet altijd tevreden geweest, zoo lang ik bij u mijne onafhankelijkheid bewaarde? Ach, al schijnt het waagstuk schoon, — het blijft een waagstuk.

Sluiten